Faworkowy Smak: Keith Hering i transawangarda

Bloga zacznę od przedstawienia sylwetki jednego z ciekawszych znalezoonych ostatnio artystów.

Keith Haring był amerykańskim artystą, zaliczanym do nurtu transawangardy.

Transawangarda to ruch, powstały we Włoszech i jednocześnie rozwijający się w innych cześciach świata (np. Stany Zjednoczone) będący pierwszą postmodernistyczną tendencją w sztuce. Wyrasta on jako sprzeciw dla sztuki modernizmu. Cechuje go figuratyzm, geometryczność i często gęsto pojawiajace się motywy ludyczne. Wskazuje na pluralizm, chetnie sięga do motywów pierwotnych, próbuje przywrócić sztuce prostote wskzując jednoczesnie na wieloznaczność prostych form. W ten sposób uzyskuje forme łatwą w odbiorze przedostając sie do estetyki masowego odbiorcy, lecz za jej pomocą rówież wyraża głębszą refleksję nad kondycją kultury, jej masowością, powtarzalnością i miałkością.

Keitch haring to przedstawiciel amerykańskiej odmiany transawangardy. Jako student grafiki komercyjnej postanawia zerwać więzy i zaczyna towrzyć freeart. Jego pierwszym "płótnem" stają się gołe tablice reklamowe w wagonach metra. To na nich białą kredą powstają na masową skalę (ilosci do kilkunastu dziennie) pierwsze grafikopodbne prace Keitha. Charakterystczne są w nich gruba geometryczna linia, proste formy postaci i obiektów i intensywne kolory. Te cechy sprawiają, że prace Keitha szybko opanuwją miasto, a wkrótce zna je już każdy. Fama Kitha trwa w najlepsze. Wiele pomaga mu też protkecja Andyego Wahola. Otwiera on wówczas swój Lollipopshop w Soho gdzie sprzedaje swoje prace, t-shirty i inne formy uzytkowe wg swojego projektu. Mimo dochodowości tego zajęcia i rosnącej sławy Keitha, wciąż tworzy on wiele prac na ulicach miast starając się wciąż dotrzeć do odbiorcy za pomocą wolnej sztuki non profit.

Prace Keitha manifestują tendencje typowe dla transawangardy. Za pomocą prostych form i niewielkiej palety barwnej przedstawia on to co widzi dookoła, zwracając szczególną uwagę na konsumpcjonizm, masowość zjawisk społecznych i erotykę. W pracach Keitha często w sposób ostentacyjny pojawiają się motywy kobiecych narządów, częściej motywy falliczne. Przez tą tendencję jest on również zwłaszcza ceniony wśród środowisko gejowskich czy też szerzej gender w ogóle.

Z czasem od prostszych form przechodzi również do bardziej rozbudowanych rozległych przestrzennie motywów, które z racji swojej dekoracyjności i geometryczności okazują się świetne do adaptacji jako ornamenty na scianach, odzieży czy też ciele (body painting).